Celine Mannens

From artvalvas
Jump to navigation Jump to search

GRAFISCH ONTWERP, 2GO-C

COPY (2BA) - grafische vormgeving

New(s)paper

Uitleg opdracht
‘New(s)paper’ gaat over het ontwerpen van een eigentijdse ‘nieuwe’ krant: een combinatie van experiment, rekenwerk en logica. Een opdracht waarbij regels doorbroken mogen worden, maar wel verantwoord dienen te zijn. Het ontwerp mag niet te veel afwijken van de algemene krant, maar er ook niet te veel op lijken.

Voorafgaand werd er een typografisch en beeldend onderzoek gedaan naar de specifieke verhouding tussen tekst en beeld. In dit onderzoek werd er gekeken op welke manier een gedrukte krant onze aandacht trekt, waarbij het medium ‘krant’ op ‘jouw’ manier bekeken diende te worden en hoe daarnaast de inhoud, structuur, navigatie en het papier werd geanalyseerd.

Eigen ontwerp
‘Acht pagina’s, vier spreads, minstens vier artikelen per pagina, enkel zwart-wit, geen kleur toegestaan.’ Het was voor mij een uitdaging om deze aspecten mee te nemen tijdens mijn proces en om mijn eigen draai te geven aan deze richtlijnen. Daarnaast was het bepalen van de compositie van tekst in combinatie met beeld op een spread en het doortrekken hiervan in de hele krant ook geen gemakkelijke taak, máár dit zorgde wel voor een mooi geheel.

Tijdens mijn proces heb ik na veel verschuiven en uitproberen een ontwerp gerealiseerd van een krant waar ik mijn eigen draai aan heb gegeven: ‘Twist’. Verschillende soorten lijnen, vormen en aansprekende afbeeldingen passend bij de tekst zorgen voor onderbreking, herhaling en contrast.

Deze laatste aspecten zijn dan ook in mijn hele krant doorgetrokken. De verschillende artikelen worden van elkaar gescheiden door middel van de lijnen die ik eraan heb toegevoegd. De vormen zorgen voor onderbreking. Daarnaast worden belangrijke woorden uit de tekst van het artikel uitgelicht door middel van herhaling. Tot slot zorgt de combinatie van lijnen, vormen, tekst en afbeeldingen voor een duidelijk contrast.


TYPO (2BA) - grafische vormgeving

Javal

Het ontwerpen van een volledig lettertype gebaseerd op de theorie van Javal. Gestart vanuit een bestaand lettertype, waarbij naderhand de onderkant van het gekozen lettertype 'Didot' werd afgesneden en opnieuw ontworpen. Mijn nieuwe letterontwerp 'Twist' heb ik gepresenteerd in een booklet op A5-formaat.


MANUELE TECHNIEKEN (2BA)

Booklet

Een booklet op A4-formaat ontworpen met het thema 'afstand'.


FOTOGRAFIE (2BA)

Een reeks van 8 foto's geïnspireerd op de fotograaf Martin Parr.

Martin Parr 01.jpg Martin Parr 02.jpg Martin Parr 03.jpg Martin Parr 04.jpg

Martin Parr 05.jpg Martin Parr 06.jpg Martin Parr 07.jpg Martin Parr 08.jpg

STORY (1BA) - interactieve vormgeving

Flowchart

Een persoonlijk verhaal vertellen met een interactieve twist.

STORY (1BA) - grafische vormgeving

Bookcover 'Wij'

Verschillende bookcovers ontworpen voor het boek 'Wij'. Op een illustratieve en typografische wijze uitgewerkt.



Workshop Semiotiek 06.12.19: Cadavre Exquis

Celine Mannens CadavreExquis 1.jpgCeline Mannens CadavreExquis 1b.jpg
Eline Swennen CadavreExquis 2.jpgEline Swennen CadavreExquis 2B.jpg
MerveKilinc CadavreExq 2.jpg MerveKilinc CadavfeExquis2B.jpg
Louise jans Cadavre-Exquis 4.jpgLouise jans Cadavre-Exquis 4B.jpg
Veerle Klein CadavreExquis 5.jpgVeerle Klein CadavreExquis 5b.jpg

Workshop Semiotiek 20.12.19: Winterland

Toelichting

In een groep zijn we op zoek gegaan naar taalfouten. Zinsbouw, verzonnen woorden of volstrekt onnozele spellingswijzen. Dit alles hebben we fotografisch vastgelegd en samengevoegd tot een guide voor Winterland-kraampjes: 'Winterland voor dummies'. Groepsleden: Louise Jans, Veerle Klein, Céline Mannens, Fay Janssen, Merve Kilinc, Gert Duquene & Ekatériné Lortkipanidze.


Workshop Semiotiek 10.01.20: The Bruges Art Institute

Om mij enigszins voor te bereiden op het bezoek aan The Bruges Art Institute (het atelier en de kunstschool van Jan de Cock), heb ik van tevoren een artikel gelezen van ‘De Tijd’ waarin de Cock het volgende beschrijft: ‘Ik ben de grootste beeldenmaker van mijn tijd’. In dit artikel wordt beschreven waarom hij met het Brussels Art Institute gestopt is en waarom hij voor Brugge gekozen heeft. Van 312 leerlingen naar 12 leerlingen, waarvan Roel Vandermeeren - afgestudeerd aan PXL-MAD vrije kunsten - zijn eerste leerling is. De Cock wil meer leven krijgen in de stad Brugge. ‘Een kunststad in winterslaap’ noemt hij de stad ook wel.

Met deze informatie en een aantal foto’s die ik in het artikel gezien had, ben ik naar The Bruges Art Institute vertrokken. Nog steeds wist niemand wat we daar nou precies gingen doen, maar we lieten ons verrassen. Aangekomen op het station van Brugge, zijn we met zijn allen naar The Bruges Art Institute gewandeld. De eerste keer voor mij in Brugge. Tijdens de wandeling besefte- en verbaasde ik me hoe rustig de stad op dat moment was en hoe fijn ik dat vond. Begin januari, dus nog weinig toeristen. Wandelend door de steegjes met veel verschillende woonhuizen, die mij door de rust aan een dorp deden denken. Onderweg ook een frietkot tegengekomen, waar we met Arne natuurlijk even bij stil moesten staan om deze te analyseren.

Vlak voordat we op bestemming aan kwamen, wees Arne er ons op dat we niet moesten schrikken van Jan de Cock die soms nog wel eens intimiderend over kan komen. Een paar maanden geleden hebben we al eens kennis mogen maken met de kunstenaar, toen hij een lezing kwam geven op school. Dus hier waren we wel al op voorbereid. Neemt niet weg dat ik me de eerste paar uur wel redelijk ongemakkelijk heb gevoeld.

Nog geen 10 minuten binnen en om maar met de deur in huis te vallen, stond er een cameraploeg klaar om Jan de Cock en de samenwerking met PXL-MAD vast te leggen. Wij als leerlingen mochten mooi op de achtergrond staan, terwijl vooral Jan de Cock op de voorgrond zijn woord deed. Toen onze ‘moment of fame’ voorbij was, kregen we de opdracht om foto’s te maken in zijn atelier van details die ons aanspraken. Dit was tevens een mooi moment om te bekijken wat er allemaal in zijn atelier te zien was. Alleen het pand zelf was al indrukwekkend om te zien, maar het pand gevuld met zijn werk, grote schilderijen, heel veel boeken, materialen, noem het maar op, was nóg indrukwekkender om te zien. En dit was nog maar de eerste verdieping.

Nadat iedereen een foto had genomen, mochten we naar zijn kelder gaan om een tweede foto te maken van een detail dat zou moeten passen bij het eerste detail. Zo ontstond er uiteindelijk een diptiek. Ook zijn kelder was niet zomaar een kelder. Een soort opslagplaats waar veel werk van Jan te zien is: schilderijen, sculpturen, installaties. Daarnaast vertelde zijn eerste leerling Roel Vandermeeren ons dat deze kelder een ruimte moet worden voor experiment en onderzoek, waar bijvoorbeeld lezingen en concerten kunnen plaatsvinden. Roel gaf ons een rondleiding en liet ons zijn atelier zien die zich ook in de kelder van The Bruges Art Institute bevindt. Hij legde ons meer uit over hoe hij te werk gaat gedurende het schilderproces en waar hij zijn inspiratie vandaan haalt.

Alsof we onze ogen nog niet genoeg hadden uitgekeken, gingen we nog een verdieping hoger. We stapten nog een stapje verder in het leven van Jan de Cock. Een ander citaat wat ik eerder in het artikel gelezen had, voordat ik naar The Bruges Art Institute ging, komt helemaal overeen met wat ik in deze ruimte zag: ‘Elk boek, elk kunstwerk, elk meubel heeft zijn plaats en zijn betekenis voor mijn oeuvre. Alles hangt aan elkaar vast. De woning is een sokkel voor mijn leven en werk: die twee vallen hier helemaal samen.’ Een woning met een keuken (vol met verftubes- en kwasten) die waarschijnlijk niet diende om erin te koken en een aantal kamers vol met boeken, materialen, schilderijen, sculpturen en tapijten met verfspatten erop. Wederom heel indrukwekkend om te mogen zien.

Na het bezoek aan The Bruges Art Institute zijn we met zijn allen naar het Groeningemuseum vertrokken. Hier hebben we de foto’s van de twee details als diptiek, in het boek dat we van Jan hadden gekregen, nagetekend. Daarnaast moesten we een detail uit een schilderij in het museum kiezen, waarbij je moest inzoomen op het schilderij. Het was de bedoeling dat dit detail aflopend werd getekend op het formaat van een blanco pagina uit het boek.

Als laatste gingen we een schilderij bespreken ‘De Gierigaard en de Dood’ van Jan Provoost. Hierbij vertelde de Cock onder anderen: ‘Elk detail is onderdeel van een betekenis’. Dit was tevens ook de conclusie van de hele dag: de link met het bezoek aan The Bruges Art Institute en het Groeningemuseum, de opdrachten die we hier hebben uitgevoerd en het boek en werk van Jan de Cock.